Pages

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009

Ιστορία που με οδήγησε στην πρώτη μου επαφή με το FreeBSD

Η ιστορία έχει ώς εξής:

Μια ωραία μέρα ξεκίνησα να γράψω καμιά 50άδα CD Kubuntu, καμιά 50άδα CD Xubuntu και καμιά 50άδα CD openSUSE. Εδώ, στα Χανιά της Κρήτης, ξεκίναγε ο σύλλογός μας (Σύλλογος Φίλων Ανοικτού Λογισμικού Χανίων, γνωστός αλλιώς ώς Chania-LUG) μια σειρά από εκδηλώσεις με τον κλασικό στόχο του να κάνουμε γνωστότερο το ΕΛΛΑΚ. Μιας και ασχολούμαι πολύ με σχεδίαση ηλεκτρονικών κυκλωμάτων, είχα πάρει ένα laptop 17", γιατί ως γνωστόν όταν κάνεις σχεδίαση χρειάζεσαι μεγάλη οθόνη. Έτσι, για όλες μου τις δουλειές είχα αυτό το laptop, το οποίο έτρεχε, τι άλλο για αυτούς που με ξέρουν καλά, openSUSE.

Έλα όμως που εκείνο τον καιρό αποφάσισε να σταματήσει να αναγνωρίζει το CD Drive. Για κάποιο λόγο, ενώ το kernel έβλεπε ότι υπάρχει κάποιο device συνδεδεμένο στον controller, του έστελνε ερωτήσεις για να δει τι ακριβώς είναι αυτό, αλλά απάντηση δεν έπερνε! Ε! λέω κι εγώ, έχει χαλάσει ή το drive ή ο controller. Αλλά λόγω του ότι το lap είναι ακόμα σε εγγύηση και δεν έχει εύκολη πρόσβαση στο CD Drive αποφάσισα να πάρω ένα εξωτερικό USB CD Recorder για να κάνω τη δουλειά μου... Μετά από δύο μέρες τα CD όλα είχαν γραφτεί και τυπωθεί στον Canon μου και έτσι ήμουν έτοιμος για τις εκδηλώσεις μας.

Το lap την έβγαλε καθαρή κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων με μια μικρή παρατήρηση: Καμιά φορά δεν ξεκίναγε το BIOS να κάνει post. Ενώ το σύστημα ξεκίναγε (ανεμιστηράκι και leds) η οθόνη έμενε μαύρη σαν καλιακούδα! Αν το έσβηνα και το ξανάναβα τότε έπαιρνε κανονικά μπροστά και όλα ΟΚ, εκτός φυσικά από το εσωτερικό recorder...

Την επομένη της εκδήλωσης Software Freedom Day 2009, το laptop σταμάτησε να ανάβει. Μπορεί να προσπάθησα να το αναβοσβήσω και 50 φορές, αλλά μάταια!... Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι ήρθε η ώρα να χρησιμοποιήσω την εγγύηση. Το πήγα λοιπόν στον φίλο μου που έχει το μαγαζί από το οποίο είχα αγοράσει το laptop και έτσι ξεκίνησε η αποστολή του προς τη μαμά εταιρία για επισκευή.

Στο ενδιάμεσο όμως, μέχρι να επιστρέψει το lap οι δουλειές αυξάνονταν (τι πρωτότυπο!) και έτσι για άλλη μια φορά πήγα στον φίλο μου για να φτιάξουμε ένα μηχάνημα, desktop αυτή τη φορά, με ότι υπήρχε διαθέσιμο στο μαγαζί ή με κάτι που θα μπορούσαμε να το έχουμε το αργότερο μέχρι το επόμενο πρωί - πρωί Σαββάτου. Η μέρα ήταν Παρασκευή και έτσι έπρεπε να πάρω στα χέρια μου τον υπολογιστή το αργότερο μέχρι το Σάββατο το μεσημέρι, ώστε να λιώσω επάνω του κάνοντας εγκαταστάσεις λειτουργικών. Φυσικά από καιρό ήθελα να πάρω και ένα desktop για να το έχω σαν server για τις δουλειές μου και έτσι ήρθε και η ευκαιρία να γίνει και αυτό.

Πράγματι, το Σάββατο το πρωί πήγα στο μαγαζί του φίλου μου και του είπα να κάνει αυτός τις δουλειές του, μόνο ένα καφέ θα χρειαζόμουν και θα ξεκίναγα εγώ τη συναρμολόγηση του μηχανήματός μου. Όλα καλά!...

Πίσω στο σπίτι σούμπιτο για να ξεκινήσουν οι εγκαταστάσεις. Άλλη μια μικρή λεπτομέρεια εδώ. Τι λειτουργικό να βάλω ώστε να κάνω τη δουλειά μου με ασφάλεια (κοινώς απαγορεύονται τα bugindows ή virindows) και να έχω και τις καλύτερες υπηρεσίες σαν server για αργότερα. Η απάντηση, φυσικά, δε μπορεί να είναι άλλη από το FreeBSD. Με μια γρήγορη κίνηση πήρα τηλέφωνο το Μανώλη, ο οποίος είναι ο μετρ του FreeBSD και τον έβαλα να μου κατεβάσει το 64bit για να ξεκινήσω εγκατάσταση. Το σπίτι του απέχει γύρω στο 5άλεπτο από το μαγαζί με τους Η/Υ και μέσα σε αυτό το διάστημα το FreeBSD 8.0-RC1 amd64 ήταν έτοιμο! Φυσικά ο Μανώλης μου έδωσε και άλλη μια συμβουλή, να εγκαταστήσω πρώτα ένα λειτουργικό που το ξέρω καλά (openSUSE - ανήκω στους κατά κάποιο τρόπο Ubuntu haters) και μετά το FreeBSD, μιας και δεν έχω και ιδιαίτερη ιδέα με το τελευταίο - μια φορά το είχα εγκαταστήσει σε ένα Virtual Machine!

Έτσι και έκανα. Έκανα μια γρήγορη εγκατάσταση στο openSUSE με KDE4.3.1 και προχώρησα στην εγκατάσταση του FreeBSD! Επειδή όμως γνωρίζω καλά ότι τα multi-boot συστήματα κάνουν boot κυρίως στην προεπιλογή, ρύθμισα τον GRUB να έχει προεπιλεγμένο το FreeBSD. Όμως ο GRUB του openSUSE δεν υποστηρίζει boot από UFS filesystem, έπαιξε με chainload και έτσι απλά περιμένω λίγο περισσότερο να προχωρήσει και ο δεύτερος bootloader (του FreeBSD). Αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα καθώς μου δίνει και τις επιπλέον δυνατότητες του single user mode κ.λ.π.

Σε πρώτη φάση είχα τον unofficial οδηγό του Μανώλη στα χέρια μου και έτσι η εγκατάσταση μου ήρθε αρκετά ευκολότερη απ' ότι κάποιος μπορεί να πιστεύει. Εκεί κάθησα και έφτιαξα τα πάντα με το χέρι, με αποτέλεσμα να γνωρίζω επακριβώς τι γίνεται μέσα στον υπολογιστή μου, τι πακέτα έχουν εγκατασταθεί, τι τρέχει κάθε στιγμή και γενικά ένιωθα ότι έχω πάντα το επάνω χέρι σε ότι γίνεται μέσα στο μηχάνημά μου! Πράγματι έτσι είναι. Το FreeBSD είναι ένα λειτουργικό για λίγους (μα, τελικά κάθε λειτουργικό έτσι δεν είναι;). Αν σε ενδιαφέρει να έχεις κάτι που δουλεύει ακριβώς όπως το έχεις κάνει εσύ να δουλεύει, αν σε ενδιαφέρει να μάθεις 5 πραγματάκια παραπάνω για τα σύγχρονα λειτουργικά (και ξανά δε μιλάω για bugindows - Αυτό δεν είναι λειτουργικό, απλά το νομίζει! Ναι είμαι κακός!) και πώς να τα παραμετροποιείς, τότε το FreeBSD είναι για σένα.

Από εκεί και πέρα έκανα εγκατάσταση σε Xorg και παραμετροποίηση, KDE4.3.1, codecs, flashplayer, linuxulator κ.λ.π. και το περίεργο (για τη φήμη του FreeBSD) είναι ότι δεν ένιωσα ούτε μια στιγμή άβολα με όλη αυτή την "καινούργια μου ανακάλυψη"! Αισθανόμουν όπως ένα μικρό παιδί που του δίνεις ένα εντυπωσιακό παιχνίδι και κάθε φορά που ανακαλύπτει μια καινούργια "κρυψώνα στον πύργο" εντυπωσιάζεται. Ναι, έτσι είναι το FreeBSD.

Και φυσικά κάθε φορά που έτρωγα ένα κόλλημα όσον αφορά αυτά που είχα να κάνω και δε μου βγαίναν, χαιρόμουν που θα είχα και κάτι ακόμα να ασχοληθώ (ανωμαλία! ΧΑΧΑΧΑ - μου θύμησε το Μανώλη και τον Κεραμίδα: "Αν όλα λειτουργούν στην εντέλεια τότε ποιό το όφελος; Τα Kernel Panics είναι μια καταπληκτική ασχολία για τις ελεύθερες ώρες που δεν έχουμε!").

Τελικά ο υπολογιστής λειτουργεί θαυμάσια. Το FreeBSD είναι κάτι που πραγματικά με έκανε να κολλήσω επάνω στον υπολογιστή μου και να χαίρομαι με το να γνωρίζω ακριβώς τι κάνει. Το openSUSE; δεν έχει πια θέση στο Desktop - απλά πήρε πόδι. Βέβαια, πριν του κάνω έξωση το είχα ρυθμίσει να κάνει sync τα mail από τον mailer του FreeBSD, όπως και το FreeBSD να κάνει sync τα mail από αυτόν του openSUSE. Έτσι, με όποιο λειτουργικό κατέβαζα mail τα έβλεπα και από τα δύο. Το πώς έγιναν αυτά θα τα περιγράψω σε επόμενο post, πιθανόν στο FreeBSD World (www.freebsdworld.gr).

Και για όσους αναρωτιούνται, όχι το openSUSE δεν το έβγαλα από το laptop και ούτε πρόκειται. Δεν έχω "αλλαξοπιστήσει" όσον αφορά το Linux. Μην ξεχνάμε ότι το FreeBSD ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ LINUX!


Ελπίζω να σας φάνηκε διασκεδαστική η ιστορία.

2 σχόλια:

  1. Κάπως έτσι ξεκινάμε όλοι με το FreeBSD.

    Εσύ είσαι πιο τυχερός, βέβαια. Είχες ένα Μανώλη να σου πει και 2 πράγματα. Εγώ την πρώτη φορά που έστησα OpenBSD έσβησα το partition table μου :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοίτα... τα δύο βασικά πράγματα που λέει ο Μανώλης είναι: α) Handbook κεφάλαιο τάδε, παράγραφος τάδε, τίτλος τάδε! και β) Τα κάνεις βιαστικά και τα κάνεις λάθος!. Φυσικά αυτό το ξέρει πολύ καλύτερα ο ultim8k (Κώστας). ΧΑΧΑΧΑ
    Πέρα από την πλάκα, φυσικά και με βοήθησε ο Μανώλης στην πρώτη μου επαφή με το FreeBSD. Σε λίγο θα χρειαστώ και τη δικιά σου βοήθεια για κάτι kernel panic στο fuse-ntfs!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή